APML logo
Српски Srpski English
Početna > Propisi > Stručna Mišljenja > Koje stranke revizorske kuće podležu obavezi poznavanja i praćenja stranke, da li je potrebno identifikovati trast u vlasničkoj strukturi u procentu manjem od 25% i da li je za svaki novi ugovor sa istom strankom potrebno izvršiti identifikaciju?

Koje stranke revizorske kuće podležu obavezi poznavanja i praćenja stranke, da li je potrebno identifikovati trast u vlasničkoj strukturi u procentu manjem od 25% i da li je za svaki novi ugovor sa istom strankom potrebno izvršiti identifikaciju?

Pitanje:

Koje stranke revizorske kuće podležu obavezi poznavanja i praćenja stranke, da li je potrebno identifikovati trast u vlasničkoj strukturi  u procentu manjem od 25% i da li je za svaki novi ugovor sa istom strankom potrebno izvršiti identifikaciju?

 

 

 

Odgovor:

U vezi sa pitanjem koje stranke revizorske kuće podležu obavezi poznavanja i praćenja stranke, ističemo da su u skladu sa članom 4. stav 1. tačka 9), 14) i 15) Zakona kao obveznici predviđena društva za reviziju i samostalni revizor, preduzetnici i pravna lica koja se bave pružanjem računovdstvenih usluga, kao i poreski savetnici. Dakle, sva fizička i pravna lica registrovana u Agenciji za privredne registre za obavljanje delatnosti koja prema Uredbi o klasifikaciji delatnosti ("Sl. glasnik RS", br. 54/2010) nosi naziv računovdstveni, knjigovodstveni, revizorski poslovi; poresko savetovanje jesu obveznici Zakona, a stranke sa kojima navedeni obveznici uspostavljaju poslovni odnos su stranke u odnosu na koje se primenjuju radnje i mere poznavanja i praćenja stranke predviđene Zakonom.

 U skladu sa članom 25. stav 1. Zakona obveznik je dužan da utvrdi identitet stvarnog vlasnika koja je pravno lice ili lice stranog prava u skladu sa članom 3. stav 1. tač. 11) i 12) Zakona i pribavi podatke iz člana 99. stav 1. tačka 13) Zakona. Dakle, ukoliko u vlasničkoj strukturi stranke učestvuje više lica, obveznik je dužan da identifikuje svakog od njih i utvrdi osnov učestvovanja u vlasničkoj strukturi, kako bi na taj način došao do fizičkog lica koje je zapravo stvarni vlasnik stranke. 

 Uzimajući u obzir navode iz zahteva za davanje mišljenja koje se odnose na situaciju u praksi kada obveznik sa strankom sukcesivno i sa određenim razmacima zaključuje više različitih ugovora, ističemo da je u skladu sa članom 3. stav 1. tačka 13) Zakona definisan pojam poslovnog odnosa kao poslovni, profesionalni ili komercijalni odnos između stranke i obveznika koji je u vezi sa vršenjem delatnosti obveznika i koji se u trenutku uspostavljanja očekuje da će trajati. Dakle, obveznik će prilikom uspostavljanja poslovnog odnosa sa strankom preduzeti radnje i mere iz člana 7. stav 1. tač. 1)-5) Zakona koje se odnose na utvrđivanje i proveru identiteta stranke, dok je nakon uspostavljanja poslovnog odnosa obveznik dužan da u skladu sa članom 29. Zakona prati poslovanje stranke sa dužnom pažnjom koje između ostalog uključuje i praćenje i ažuriranje, odnosno periodičnu proveru pribavljenih informacija, podataka i dokumentacije o stranci i njenom poslovanju.

 Napominjemo da je obveznik dužan da sve radnje i mere iz člana 29. Zakona vrši u u obimu i učestalosti koja odgovara stepenu rizika utvrđenom u analazi rizika iz člana 6. Zakona koja obuhvata pored analize rizika u odnosu na celokupno poslovanje obveznika i analizu rizika za svaku grupu rizika ili vrstu stranke, odnosno poslovnog odnosa, odnosno usluge koje obveznik pruža u okviru svoje delatnosti, odnosno transakcije.

 

 

2011 Uprava za sprečavanje pranja novca