APML logo
Српски Srpski English
Početna > Propisi > Stručna Mišljenja > Provera identiteta zakonskog zastupnika korespodentskih banaka i pribavljanje kopije ličnog dokumenta, shodno članu 21. stav 2. Zakona

Provera identiteta zakonskog zastupnika korespodentskih banaka i pribavljanje kopije ličnog dokumenta, shodno članu 21. stav 2. Zakona

Pitanje:

Molba za davanje mišljenja na Zakon u delu identifikacije zastupnika pravnog lica, prema članu 21.stav 2. Zakona, u situacijama kada u praksi zastupnici finansijskih institucija, pre svega korespondentskih banaka odbijaju dostavljanje kopije ličnog dokumenta zastupnika, pozivajući se  na to da je lokalnim propisima zabranjeno deljenje ovakvih podataka sa drugim pravnim licima, obzirom da se navedeno smatra narušavanjem privatnosti fizičkih lica čiji su podaci u pitanju

Odgovor:

Odredbama člana 21. Zakona propisana je dužnost za obveznika da bez izuzetka utvrđuje identitet zastupnika pravnog lica (korespodentne banke) uvidom u original ili overenu kopiju dokumentacije iz registra koji vodi nadležni organ države sedišta pravnog lica ili neposrednim uvidom u zvanični javni registar, odnosno akta kojim se određuje lice ovlašćeno za zastupanje ukoliko u dokumentaciji iz registra nije naveden ovaj podatak, pri čemu je propisano i obavezno pribavljanje kopije ličnog dokumenta zastupnika pravnog lica (korespodentne banke).

 

S tim u vezi, naglašavamo da je odredbama člana 35. Zakona propisana obaveza primene pojačanih radnjih i mera poznavanja i praćenja stranke (korespodentne banke) kod uspostavljanja korespondentskog odnosa sa bankama i drugim sličnim institucijama drugih država, a što obuhvata i dodatne radnje i mere propisane ovim zakonom koje obveznik vrši.

 

Iz  napred navedenog zakonskog okvira nedvosmisleno proističe dužnost obveznika da obavezno primenjuje pojačane radnje i mere poznavanja i praćenja stranke (korespodentne banke) kod uspostavljanja korespondentskog odnosa sa bankama i drugim sličnim institucijama drugih država, a što nesporno uključuje i obavezu obveznika da pribavi kopiju ličnog dokumenta zastupnika pravnog lica (korespodentne banke).

 

Dalje, u vezi postavljenog pitanja u pogledu toga da li se može kao zastupnik tretirati lice koje je zaposleno u pravnom licu i ovlašćeno odlukom pravnog lica da preduzima određene poslove u njegovo ime (npr. direktor određenog organizacionog dela u čijoj je nadležnosti poslovanje sa drugim finansijskim institucijama) ističemo da je članom 22. Zakona propisan postupak utvrđivanja identiteta prokuriste i punomoćnika pravnog lica, ako u ime pravnog lica poslovni odnos uspostavlja prokurista ili punomoćnik. U tom slučaju, obveznik utvrđuje identitet punomoćnika, odnosno prokuriste iz pismenog ovlašćenja koje je izdao zastupnik pravnog lica, čiju kopiju čuva u skladu sa zakonom. Međutim, i u tom slučaju se na proveru identiteta prokuriste ili punomoćnika i pribavljanje podataka iz člana 99. stav 1. tačka 2) ovog zakona shodno primenjuju odredbe člana 17. st. 2. i 6. Zakona. Pored toga, i ovde je potrebno pribaviti podatke iz člana 99. stav 1. tačka 2) Zakona o zastupniku tog pravnog lica.

 

Dodatno, ukazujemo i na mogućnost primene člana 18. Zakona kojim je propisan postupak utvrđivanja i provere identiteta zakonskog zastupnika pravnog lica putem kvalifikovanog elektronskog sertifikata (ako je zastupnik fizičko lice), ako su ispunjeni uslovi uz stava 2. tog člana. Napominjemo i da je obveznik dužan da obavesti Upravu i Narodnu banku Srbije da će utvrđivanje i proveru identiteta stranke vršiti na taj način.

 

Napominjemo još i to da prema članu 84. stav 1. tačka 4) Zakona Uprava priprema i daje mišljenja o primeni ovog zakona i propisa donetih na osnovu ovog zakona, u saradnji sa nadzornim organom. U konkretnom slučaju, pomenuto mišljenje dato je uz konsultacije i saradnju Narodne banke Srbije u čijem predlogu odgovora stoji još i to da u dosadašnjem radu Centra za posebnu kontrolu-AML nije bilo evidentiranih obraćanja drugih poslovnih banaka povodom eventualnih poteškoća prilikom utvrđivanja identiteta zastupnika pravnog lica (korespodentne banke), odnosno pribavljanja kopije ličnog dokumenta zastupnika pravnog lica (korespodentne banke), iz čega proističe utemeljen zaključak da se predmetni navodi konkretne banke nikako ne mogu smatrati kao eventualni problem opšteg karaktera u poslovanju banaka u Srbiji.

2011 Uprava za sprečavanje pranja novca